Tożsamość płciowa to subiektywne poczucie własnej płci. U większości z nas jest ono zgodne z płcią anatomiczną. Są jednak i tacy, których dotyka straszliwa pomyłka natury: mają ciała płci przeciwnej niż ta, do której wewnętrznie czują się przynależni. To transseksualiści.

Dolegliwość ich stanu jest trudna do wyobrażenia. Spróbuj bowiem, drogi Czytelniku, wyobrazić sobie, że oto masz inne narządy płciowe niż te, do których jesteś przyzwyczajony. Inny jest wygląd twojej twarzy, piersi. Wyobraź sobie, że nie możesz ubierać się i zachowywać zgodnie ze swoim poczuciem płci pod rygorem napiętnowania przez otoczenie. Inni zwracają się do ciebie w sposób, którego nie akceptujesz, biorąc cię za kobietę, gdy czujesz się mężczyzną lub też odnoszą się jak do mężczyzny, gdy myślisz o sobie jako o kobiecie. Co gorsza transseksualiście nie wolno otwarcie ujawniać swej inności otoczeniu. Cierpi więc w dwójnasób: czuje, że został skazany, bez swojej woli, na życie w ciele, którego płeć nie jest zgodna z płcią jego umysłu oraz, że tylko z tego powodu on sam nie jest akceptowany przez społeczeństwo, jest napiętnowany i odrzucony. To tak jakby piętnować np. cukrzyka.

Taki dramatyczny los jest udziałem niewielkiej tylko garstki ludzi, choć można ich spotkać w każdym zakątku świata i w każdej grupie etnicznej. Nasilenie dolegliwości oraz szacunkowa liczba (niemożliwa do dokładnego określania) cierpiących na nie osób zależy od religii, norm kulturowych czy tolerancji dla odmienności charakteryzującej daną społeczność.

Jedna z ostatnich prób oszacowania częstotliwości występowania transseksualizmu (której nie należy mylić z powszechnością) określa występowanie jednego transseksualnego mężczyzny na około 20 000 dorosłych biologicznych mężczyzn. Jedna transseksualna kobieta zaś przypada na 50 000 dorosłych kobiet.
Inne statystyki opracowywane w krajach Zachodniej Europy wskazują, iż transseksualizm dotyczy trzy razy częściej biologicznych mężczyzn niż kobiet. Istnieją dane, że w europejskich krajach dotkniętych do niedawna systemem totalitarnym proporcja jest odwrotna, tzn. więcej biologicznych kobiet czuje się mężczyznami. Zjawisko to miałoby wiązać się z faktem, że atrakcyjność zmiany płci w tej części Europy była większa dla kobiet niż mężczyzn. Wytłumaczenie takie wydaje się jednak mało prawdopodobne, zakłada bowiem możliwość istnienia "wyboru".

^ back to the top ^